Met elkaar staan we iedere dag klaar voor onze patiënten. Wie zijn eigenlijk de mensen van het GHZ? Iedere collega heeft een mooi, bijzonder of inspirerend verhaal.
Lekker wandelen met haar pup Macky. Of wat vaker op de koffie bij de buurvrouw die onlangs weduwe werd. Daar kijkt Nelleke naar uit nu haar pensioen dichterbij komt. In augustus volgend jaar is ze echt uit dienst, maar ze bouwt vanaf deze zomer al flink af in uren – al blijft ze beschikbaar voor bijzondere cateringverzoeken.
Nelleke is al ruim 25 jaar een vertrouwd gezicht in het ziekenhuis. “In mijn werk is het belangrijk om vriendelijk en representatief te zijn.’’ En dat is precies hoe collega’s haar kennen. Toch begon haar loopbaan heel anders. “Mijn vader had een textielwinkel: kleding, lakenslopen, knoopjes, kantjes… Hij verkocht alles. Daar hielp ik mee, tot ik zelf een handwerk- en stoffenwinkeltje begon.” Later werd ze vrijwilliger bij de barcommissie van de Stolwijkse tennisvereniging. “Zo ontdekte ik dat catering me goed lag.’’ Toen iemand in het GHZ met zwangerschapsverlof ging, mocht ze invallen. Dat beviel zo goed dat ze op 1 april 1999 in vaste dienst kwam. Na al die jaren kijkt ze met warmte terug op haar werk en collega’s. “Het GHZ is een soort dorp. Je hebt altijd aanspraak. Die saamhorigheid ga ik echt missen.”